Mooie Mildred 4 finished

Ik bedacht me dat mijn paarse poncho al wel meer dan een week af is, maar dat ik dat nog helemaal niet had gemeld. Mijn schoonzusje was ook aan een Mildred begonnen... dat moest ik toch kunnen winnen. Het hele ding heeft dit keer nog geen tien bollen van 100 gram gekost. Hij is ook niet heel groot geworden, meer een flinke trui dan een vervanger voor een jas.

 

 

Maar hij is wel weer mooi geworden!

 

Ook nog maar een foto buiten gemaakt, want in huis gebeuren er rare dingen met de kleuren.



 

 

Helaas is het bijpassende mutsje nog niet af, dus als ik een eind ga lopen.... pak ik tòch Mildred 1 weer uit de kast.

 

Bunting

Ik kwam op internet een patroon tegen voor een gezellige vlaggetjeslijn. Ik moest best wel diep graven, maar ik vond nog twee bijna hele bollen in gezellige kleuren. naaldje vier erbij gepakt en gaaaaaaaaan. Het waren weer twee fantastische dagen, haha.

Eigenlijk heb ik er een hekel aan om picotjes te haken, maar dit keer viel het best mee. Misschien is alles gemakkelijker met een dikke naald.

Na 19 driehoekjes was de wol echt op, dus de lijn was klaar. Met de laatste restjes een ophangkoordje gehaakt met daaraan, gewoon om het helemaal af te maken, een bloempje.

 Opgestapeld is het ook mooi :)

Oké, nog eentje dan, omdat je hierop de bloem in de driehoek zo mooi ziet.

En nu maar hopen dat mijn oud-collega geen grapje maakte toen ze zei dat ik ook slingers voor haar moest haken. De volgende keer dat ik naar Nederland ga, gaan deze mee.

Chunky slofjes

Alsof ik nog niet genoeg sokken heb gehaakt, kwam ik een patroon tegen van slofjes met twee draden acrylgaren en haaknaald 8. Het patroon werkte niet helemaal voor me, maar na wat aanpassingen heb ik hem helemaal in de vingers.

10 halve stokjes in een magic ring.
Daarna 9 toer van 20 halve stokjes.
Vervolgens 9 toer heen en terug over 16 halve stokjes.
Dan de instap omhaken met 20 vasten
Tenslotte de achternaad sluiten.

Net zo snel als simpel. Dus voor ik het wist had ik twee paar bruine een paar roze en een paar zwarte gemaakt.

Daarna werd het tijd om te experimenteren. Hier een paar met afwisselend een reliëfstokje voor en een reliëfstokje achter. Die worden meteen een stuk dikker dan de originele.

En net toen ik dacht dat 5 paar voor de verandering weer eens meer dan genoeg was, begon Henry een paar bruine te dragen, klaagde dat ze iets te strak waren (dat was niet zo gek, ik mikte op maat 39 en niet op maat 43) en verzocht me een paar gele te maken in de juiste maat.
Twee steken breder, de neus twee toer langer... en alle reliëfstokjes aan de buitenkant. Dat vind ik trouwens nog een van de meest geslaagde steken! lekker dik en minder rommelig dan de gele hierboven.

Update fractals: halverwege

Ik ben halverwege mijn fractalsdeken! Eigenlijk ben ik nu net zover als het origineel, maar omdat hij het formaat nog niet eens 1 meter bij ruim 2 meter heeft, is het meer een brede sjaal, dan een deken, dus ik had bedacht dat ik hem beter kon verdubbelen. Dan kan ik hem straks mooi gebruiken als een sprei op het logeerbed. Per slot van rekening was het geweldig om een over-the-top Engelse logeerkamer te hebben, maar als je in Engeland woont, is dat ineens een stuk minder interessant.

Het haken van deze deken blijft heerlijk. Ik zit deze winter met een knusse, warme lap op schoot een beetje voor me uit te haken. Heerlijk! Zelfs al heb ik versie 1 bijna halverwege weggegooid en heb ik het hele eerste gedeelte van deze deken moeten uithalen, het verveelt eigenlijk nog steeds niet. Je moet voortdurend opletten, hoewel er steeds meer herhaling duidelijk wordt.  De achterkant blijft een beetje vervelend, maar als je dan na twee toeren de lap omdraait en een nieuwe rij h's ziet verschijnen... Machtig!

 

 

Ondertussen haak ik nog genoeg kleine dingen tussendoor, maar deze mijlpaal moet even gememoreerd worden!

 





En alweer voetenwerk

Okee, eigenlijk was ik van plan al mijn projecten uit te zoeken in december en eens wat af te maken, maar in plaats daarvan kocht ik de nieuwe Inside crochet en vond daarin dit patroon:

 

 

Dit zijn toch kabeltjes om niet te laten schieten.
Maar nu het probleem: vier bollen in dezelfde kleur vinden... Dat werd donkerbruin, donkerblauw of wit. De aftrap met donkerbruin mislukte direct. Het is nogal een ingewikkeld patroon (zeker voor iemand die zo onnozel is als ik ;)) dus ik ben maar meteen overgestapt op wit. Dan zie ik tenminste wat ik aan het doen ben. Mijn ogen worden duidelijk ook ouder.

We nemen nog een oliebol en haken vrolijk 2015 binnen met witte pantoffels.

Mooie Mildred hoofdstuk 4

Jaren geleden begon ik aan een paars cirkelvest. Eigenlijk was ik inmiddels al een stuk verder dan op de laatste foto.

 



 

De rand was al klaar en ik was zelfs al met de mouwen begonnen. Maar toen ging het mis ;)

Ik bedacht dat ik dit vest natuurlijk nooit zou gaan dragen. Maar ik vond (en vind) deze kleur paars echt waanzinnig mooi! En dus heb ik dit wrochtsel veranderd in een stapel bollen en ben begonnen in Mildred nummer 4. Gewoon omdat het kan. En raad eens: nu ben ik wel blij.

Ik kan niet wachten tot hij klaar is, want ik wil hem dragen!

 

 

 

Het betere voetenwerk

Het eerste berichtje vanuit mijn nieuwe thuisland gaat over sokken. Ik houd ervan om in huis sokken te dragen. Dat lijkt minder grappig dan het is, tenzij je weet dat ik buitenshuis eigenlijk alleen teenslippers draag. 's Zomers èn 's winters dus. Maar in huis heb ik mijn voeten graag warm en toasty, dus ik ben begonnen aan een paar mooie: ik had nog een restje roze liggen van een wel heel mooie kleur. In combi met zwart werd het erg mooi. Zo mooi, dat mijn zusje ze meegenomen heeft naar huis. Enfin, ze heeft me veilig hierheen geëmigereerd, dus ze mocht ze hebben. Met een beetje pijn in mijn buik doorgehaakt... en jawel, er was nog genoeg voor een nieuw paar voor mijzelf!

Daarna zag ik op internet een grappig patroon voor wel heel foute sloffen. Van die opadingen, maar dan met een African flower erop. ik was meteen verkocht :)

Helaas zitten ze voor geen meter, hahaha. Ik heb al twee keer de zijkanten hoger en smaller gemaakt, maar ze vallen sneller van mijn voeten dan ik ze aan kan trekken. Helaas... ze liggen nog even bij de kapstok mooi te doen, maar dit beschouwen we als een mislukt experimentje en gaat enkele reis prullenbak.


Mijn moeder verslijt de meeste sokken. Waarschijnlijk omdat zij ze gewoon het meeste draagt. Dus als eerste experiment: een zool voor onder de sokken, Gehaakt met dubbele draad, voor als er knollen in de sokken komen. En ja, dit is dus het patroon van de zool van de mislukte sloffen. Zo komen ze toch nog van pas.

 



Maar om mijn handen op een gezellige manier bezig te houden en de voeten van mijn mama lekker warm, heb ik nog maar drie paar sokken gehaakt: donkerblauwe in mandjessteek met roze neuzen en hielen, roze in boordsteek met paarse neuzen en hielen en als laatste witte met roze streepjes.
Ik moet toch eens leren die zooi netjes op de foto te zetten voor ik ze meegeef naar Nederland.