23 oktober 2012

Het wiegje van oma



Mijn oma haakte wiegjes.

Ik geloof dat iedereen die ik ken wel een tot wiegje getransformeerd boterkuipje van haar gekregen heeft. Volgens mij moet ik er zelf ook nog eentje hebben liggen... maar waar?

Maar wat mijn oma kon, moet mij toch ook kunnen lukken. Dus het boterkuipje ging niet meer bij het plastic, maar het werd keurig afgewassen om een serieus Project te worden.
In tegenstelling tot mijn oma ben ik niet niet zo heel erg dol op kinderen, dus voor mij geen blije kleurtjes, maar een keurig, romantisch, wit exemplaar.

Ik ben maar een beetje op het oog zonder patroon begonnen. Want hoe moeilijk kan het nou zijn om een rechthoekig bakje om te haken? Dat heb ik geweten: uithalen, opnieuw beginnen, nog eens uithalen, iets anders proberen, uithalen, uithuilen, uithalen, mismoedig in een hoek gegooid, weer opgepakt, weer weggekeild, en uiteindelijk toch afgemaakt.
Gek dat je dan toch een beetje de hoop hebt dat je oma trots op je zou zijn geweest. Ik vind het in ieder geval wel leuk om de traditie een beetje in ere te houden. Al is het dan een beetje een boterwiegje 2.0 geworden.

Hij heeft hier een paar weken bovenaan de trap geprijkt, maar mag inmiddels de kleinkinderen van mijn tante vermaken.

En ik.... heb alweer twee boterbakjes liggen....





3 opmerkingen:

  1. wat een prachtig wiegje
    heb je daar misschien een patroon van uitgeschreven? Ik zou het graag maken voor mijn dochtertje

    www.chriscreaties.blogspot.com

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo ...,
    Wat een prachtig wiegje. Heb je daar ook een patroontje van? Ik zou het graag willen maken voor de verkoop van het Rode Kruis.
    Yvonne Quadflieg spikeysmum@gmail.com

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een geweldig leuk wiegje!
    Is daar ook een patroontje van?
    Ik zou het erg graag maken. Of haken ;)

    BeantwoordenVerwijderen