17 september 2014

Fractals... poging 2

Soms begin je vol overgave ergens aan, maar sneuvel je halverwege. Mijn fractalsdeken is zo'n verhaal van totale deceptie. Vol overgave begonnen en er vervolgens achter komen dat ik veel te weinig garen heb om het formaat te krijgen dat ik voor ogen had.


Zonder patroon, maar wel een foto van deze site.  Maar te weinig garen is een onoverkomelijk probleem, dus ik heb het hele gevaarte in de prullenbak gegooid.

Maar het idee blijft natuurlijk briljant! En omdat het bloed kruipt waar het niet gaan kan, heb ik drie weken voor ik ga verhuizen 30 bollen garen gehaald. Niet meer in donkerblauw-wit, maar in grijs-wit. En hoewel ik nog een hoop andere projecten op de pennen heb, ben ik ook maar meteen begonnen. En jawel, na een toer of tien bleek ik meteen in het begin al de fout ingegaan te zijn.


Maar dat is zo leuk aan dit patroon. De meeste dekens in interlockingtechniek worden halverwege puur vervelend. Het is best saai om vier of acht toeren tot in het oneindige te herhalen. En dan heb ik alleen nog maar babydekens gemaakt! Deze wordt ongeveer 2 bij 2 meter. Maar het blijft interessant, ik blijf fouten maken, ik blijf stukjes uithalen. Ik vind het ge-wel-dig om te zien dat er iedere keer een grotere H ontstaat.

De eerste H'tjes worden inmiddels zichtbaar. Na deze rij volgen er nog 15, tot de grootste H ongeveer de hele deken beslaat.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen